رویکرد روانپویشی کوتاهمدت (ISTDP) یک روش درمانی مبتنی بر اصول روانتحلیلی است که توسط دکتر حبیب دوانلو، روانپزشک و رواندرمانگر ایرانی-کانادایی، توسعه یافت. این رویکرد بر این باور است که بسیاری از مشکلات روانشناختی ریشه در تعارضات ناهشیار و هیجانات سرکوبشده دارند و هدف آن کمک به افراد در شناسایی و رفع این موانع عاطفی در کوتاهترین زمان ممکن است.
اصول کلیدی ISTDP:
- تمرکز بر هیجانات: در این روش، هیجانات سرکوبشده که موجب اضطراب و علائم روانی شدهاند، شناسایی و پردازش میشوند.
- رفع دفاعهای ناسازگار: دفاعهای روانی که مانع تجربه و بیان احساسات واقعی فرد هستند، شناسایی و کنار گذاشته میشوند.
- ارتباط درمانی قوی: درمانگر با ایجاد فضایی امن و غیرقضاوتی، به بیمار کمک میکند با تعارضات و هیجانات درونی خود مواجه شود.
- توجه به واکنشهای بدنی: این رویکرد تأکید دارد که هیجانات سرکوبشده ممکن است در بدن به شکل علائم فیزیکی ظاهر شوند.
مراحل درمان:
ارزیابی: شناسایی مشکل اصلی و موانع روانی.
آگاهیبخشی: کمک به بیمار برای شناخت دفاعهای روانی و اضطرابهای خود.
پردازش هیجانات: تشویق بیمار به تجربه مستقیم هیجانات سرکوبشده.
کاربردها:
ISTDP در درمان اختلالاتی مانند اضطراب، افسردگی، اختلالات شخصیت و مشکلات روانتنی (سایکوسوماتیک) بسیار مؤثر است.
این رویکرد با تمرکز بر پردازش سریع و عمیق هیجانات، به بیماران کمک میکند تعارضات درونی خود را حل کرده و به سلامت روانی پایدار دست یابند.